Więcej o zmarłej osobie

Anouk Aimée (właśc. Nicole Françoise Florence Dreyfus; ur. 27 kwietnia 1932 w Paryżu, zm. 18 czerwca 2024 tamże) była wybitną francuską aktorką filmową i telewizyjną. Laureatka BAFTY i Złotego Globu za rolę w filmie „Kobieta i mężczyzna” (1966) oraz nagrody za pierwszoplanową rolę kobiecą na MFF w Cannes za film „Skok w pustkę” (1980).

Życiorys

Anouk Aimée urodziła się w Paryżu jako córka aktorskiej pary – Geneviève Marii Thérèse Soryi (z domu Durand) i Henriego Murraya Dreyfusa. Jej ojciec był Żydem, a matka katoliczką. Wychowywana w katolicyzmie, później jako dorosła przeszła na judaizm. Wczesną edukację zdobywała w l’École de la rue Milton w Paryżu i l’École de Barbezieux. Uczyła się tańca w Operze Marsylskiej. Podczas II wojny światowej ukończyła szkołę w Mayfield School w Sussex, ale wyjechała przed zdaniem matury. Studiowała teatr w Anglii oraz sztukę dramatyczną i taniec u Andrée Bauer-Thérond.

Jako 14-latka zadebiutowała w roli Anouk w dramacie „La Maison sous la mer” (1947) z Viviane Romance. Wkrótce reżyser Marcel Carné zaangażował ją do roli Barbary w dramacie „La fleur de l’âge” (1947). W dramacie André Cayatte „Kochankowie z Werony” (1949) zagrała postać Georgii Maglii, współczesnej Julii. W latach 50. występowała w szeregu melodramatów, aż w końcu wdarła się do Hollywood z drugoplanową rolą Evy w dramacie Anatole’a Litvaka „Podróż” (The Journey, 1959) u boku Deborah Kerr, Yula Brynnera i Jasona Robardsa.

Międzynarodową popularność zdobyła dzięki roli znudzonej nimfomanki Maddaleny w komediodramacie Federico Felliniego „Słodkie życie” (La Dolce vita, 1960) z Marcello Mastroiannim. Tytułowa rola tancerki kabaretowej i samotnej matki w melodramacie Jacquesa Demy’ego „Lola” (1961) przyniosła jej nominację do nagrody BAFTA dla najlepszej aktorki zagranicznej. W filmie biblijnym Roberta Aldricha „Ostatnie dni Sodomy i Gomory” (Sodom and Gomorrah, 1962) została obsadzona w roli królowej Bery. Po występie w roli cierpliwej żony w kolejnym filmie Felliniego „Osiem i pół” (1963), za kreację Anne Gauthier w melodramacie Claude’a Leloucha „Kobieta i mężczyzna” (1966) otrzymała statuetkę Złotego Globu dla najlepszej aktorki w filmie dramatycznym, nagrodę BAFTA i nominację do Oscara dla najlepszej aktorki.

W swojej karierze wcieliła się w szereg drugoplanowych ról w europejskich filmach i miniserialach telewizyjnych, w tym jako Lola / Cecile w dramacie Jacquesa Demy’ego „Sklep z modelkami” (Model Shop, 1969), Simone Lowenthal w czarnej komedii „Prêt-à-Porter” (1994) oraz Letycja Buonaparte w miniserialu „Napoleon” (2002).

Anouk Aimée pozostanie w pamięci jako jedna z najwybitniejszych aktorek swojego pokolenia, której talent i charyzma zdobyły uznanie na całym świecie.