Więcej o zmarłej osobie

Irene Cara, urodzona w Nowym Jorku w portorykańsko-kubańskiej rodzinie, była znaną amerykańską piosenkarką i aktorką, laureatką Oscara, Złotego Globu i Nagrody Grammy. Już w wieku pięciu lat rozpoczęła naukę tańca i gry na pianinie, a także debiutowała w hiszpańskojęzycznej telewizji, występując z zespołem mambo swojego ojca.

W 1967 roku, jako ośmiolatka, zadebiutowała na Broadwayu w musicalu „Maggie Flynn”, grając sierotę wojny secesyjnej. Trzy lata później wystąpiła w off-broadwayowskim musicalu rockowym „The Me Nobody Knows”. W wieku 16 lat zaczęła grać w filmach takich jak „Aaron Loves Angela” (1975) i „Błysk” (1976), oraz w miniserialach „Korzenie: Następne pokolenia” (1979) i „Guyana Tragedy: The Story of Jim Jones” (1980).

Przełom w jej karierze nastąpił dzięki roli Coco Hernandez w filmie „Sława” (1980), gdzie zaśpiewała piosenki „Fame” i „Out Here on My Own”, obie nominowane do Oscara. Dzięki temu wystąpiła na gali rozdania nagród Amerykańskiej Akademii Filmowej, prezentując oba utwory.

W 1981 roku wydała debiutancki album „Anyone Can See”, a rok później „What a Feelin’”, z którego pochodziły hity „Why Me?”, „Breakdance” i „The Dream (Hold on to Your Dream)”. „The Dream” stał się też motywem filmowym dla „Taksiarze z Waszyngtonu” (1983), w którym zagrała samą siebie.

Największy sukces przyniosła jej piosenka „Flashdance… What a Feelin’” z filmu „Flashdance” (1983), napisana wspólnie z Giorgio Moroderem i Keithem Forseyem, za którą zdobyła Oscara, Złoty Glob i dwie statuetki Grammy. W 1984 roku zagrała u boku Clinta Eastwooda i Burta Reynoldsa w filmie „Gorący towar”. W 1985 roku wystąpiła z Tatum O’Neal w filmie „Szał”, a w 1986 roku zagrała Simone w „Cena honoru”.

Ostatnim jej muzycznym projektem było wydanie i produkcja dwupłytowego albumu „Irene Cara presents Hot Caramel” w 2011 roku. Irene Cara zmarła w swoim domu w Largo na Florydzie.