Amerykański astronauta, był członkiem załogi statku Apollo 11 – pierwszej wyprawy człowieka na Księżyc. Michael Collins urodził się w Rzymie, gdzie jego ojciec był attaché wojskowym. W 1952 roku Michael Collins ukończył amerykańską Akademię Wojskową w West Point. Wkrótce potem zaciągnął się do sił powietrznych USA – został pilotem myśliwców, m.in. służył w jednostce stacjonującej we Francji. W 1960 roku pomyślnie przeszedł szkolenie dla pilotów doświadczalnych w Experimental Flight Test Pilot School w bazie lotniczej Edwards w Kalifornii. Od 1963 roku pracował w Narodowej Agencji Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej NASA. Trzy lata później – razem z Johnem Youngiem – wziął udział w misji Gemini 10, podczas której – w dwóch wyjściach – przebywał poza statkiem prawie 2,5 godz. W 1969 roku Michael Collins był pilotem modułu dowodzenia misji Apollo 11 – wyprawy, której głównym zadaniem było pierwsze w historii lądowanie człowieka na Księżycu. 20 lipca 1969 roku misja zakończyła się sukcesem. Stopy na Srebrnym Globie – jak Neil Armstrong – jednak nie postawił. Z NASA odszedł pół roku później. Pracował w administracji rządowej, był dyrektorem Narodowego Muzeum Lotnictwa i Przestrzeni Kosmicznej przy Instytucie Smithsona, próbował swych sił w biznesie, prowadząc firmę konsultingową. Zmarł na raka.