Więcej o zmarłej osobie

Lenczyk urodził się 28 grudnia 1942 roku w Sanoku. Jako piłkarz występował m.in. w Sanoczance Sanok oraz podczas studiów we Wrocławiu w Ślęzie i Moto Jelczu Oława. Po zakończeniu kariery piłkarskiej w wieku 28 lat rozpoczął karierę trenerską.

Był doświadczonym trenerem, który pracował w wielu znaczących klubach, takich jak Wisła Kraków, Ruch Chorzów, GKS Katowice, GKS Bełchatów, Widzew Łódź, Cracovia, Pogoń Szczecin i Zagłębie Lubin. Dwukrotnie zdobył mistrzostwo Polski z Wisłą Kraków (1978, 2001) oraz Superpuchar Polski z GKS-em Katowice (1995). Jego 587 meczów na ławce trenerskiej Ekstraklasy stanowi rekord w polskiej lidze.

Orest Lenczyk prowadził Śląsk Wrocław w latach 1979-1980 oraz 2010-2012. Po raz pierwszy objął klub z Wrocławia już jako mistrz Polski z Wisłą Kraków. Jego drugi pobyt na Oporowskiej przyniósł klubowi wiele sukcesów, w tym mistrzostwo Polski (2012), wicemistrzostwo Polski (2011), Superpuchar Polski (2012) oraz współudział w zdobyciu brązowego medalu (2013).

Lenczyk był również dwukrotnie wybierany Trenerem Roku w Plebiscycie tygodnika „Piłka Nożna” (1990, 2006). Jego nietypowe podejście do szkolenia często zaskakiwało i przynosiło rezultaty, czyniąc go jednym z najbardziej rozpoznawalnych i szanowanych trenerów w historii polskiego futbolu.